Het haalt dagelijks de voorpagina’s van kranten: personeel en onderwijs. Een serieus probleem in onze samenleving is dat er te weinig mensen beschikbaar zijn om les te geven aan de kinderen die de Heere in Zijn wijsheid aan ons toevertrouwde. Daarom bezorgt werving en selectie menig schoolleider grijze haren. Met name dan het eerste deel, werving. Aan selectie komt men vaak niet eens toe! Van dit deel personeelsbeleid krijg je bepaald geen energie. 

Gesprekkencyclus: lust of last?

Een ander onderdeel van het personeelsbeleid dat soms weinig energie oplevert, is de zogenaamde gesprekkencyclus. Hieronder vallen onder meer de functionerings- en beoordelingsgesprekken. Bij het voeren van deze gesprekken wordt vaak gebruik gemaakt van de competenties voor een leraar: interpersoonlijk competent, didactisch competent, competent in samenwerken met de omgeving. In de gesprekken bespreek je dan in hoeverre de betreffende collega deze competenties beheerst of wil en kan ontwikkelen. Deze gesprekken worden echter vaak meer als een last dan als een lust gezien. Dat vind ik jammer en volgens mij is dat ook niet nodig. 

Visie op personeelsbeleid

Waarom doen we dingen die in ons personeelsbeleid staan, welk doel beogen we ermee? Kort door de bocht gezegd:
Werving en selectie: we doen het omdat je gewoon niet zonder kunt, zonder personeel geen school.
Gesprekkencyclus: die hebben we omdat het moet, het staat in de CAO.
 
Dat is te mager om te motiveren, terwijl die motivatie voor de collega’s wel nodig is. Zij zijn de professionals die samen onze school vormen. Als vereniging zijn we daarom bezig onze visie op personeelsbeleid te formuleren. Waarom hebben we personeelsbeleid?
  • Goed personeelsbeleid is ten dienste van de kinderen.
  • Goed personeelsbeleid is ten dienste van de schoolorganisatie.
  • Goed personeelsbeleid is ten dienste van de personeelsleden.
Met dit in ons achterhoofd denken we ook na over de gesprekkencyclus. Ons doel is dat die gesprekken met personeelsleden ons allemaal energie geven voor ons dagelijks werk. 

Beroepsprofiel christelijke leraar als basis voor de gesprekkencyclus

Het beroepsprofiel van de christelijke leraar, ontwikkeld door Samen in ontwikkeling, biedt kansen voor de inhoudelijke ontwikkeling van de functionerings- en beoordelingsgesprekken met leraren:
  • Het hart van het profiel is de professionele identiteit van de christelijke leraar. De begrippen die gebruikt worden geven prachtige handvatten voor een goed gesprek: professioneel, identiteit, christelijk, leraar.
  • Het sluit naadloos aan op het feit dat het hart van onze scholen de christelijke identiteit is.
  • Het is vanuit de praktijk door de opleiding en het scholenveld ontwikkeld en dat merkt je: het sluit aan op de praktijk van het schoolleven en leerkrachten kunnen daarom gemakkelijk evalueren aan de hand van dit profiel.
  • Het zorgt voor een doorgaande lijn in de gesprekken. De leidraad waarlangs de gesprekken tijdens de opleiding worden gevoerd, kan ook gebruikt worden als de aanstaande leerkracht daadwerkelijk collega is geworden.

Rijk taalveld

Kortom: het beroepsprofiel van de christelijke leraar zit inhoudelijk goed in elkaar en is een prima basis voor een goed gesprek met iedere leerkracht over zijn of haar ontwikkeling. Qua inhoud komt er veel terug van wat in de ‘oude’ competentieprofielen stond beschreven, maar het taalveld waaruit is geput is mijns inziens rijker. Op onze scholen merken we dat de gesprekken van de ‘voorgeschreven’ gesprekkencyclus ons aan de hand van dit beroepsprofiel weer plezier en motivatie geven voor ons dagelijks werk in het onderwijs.

Deze blog is geschreven door Yge Paans (directeur-bestuurder VCOHW, Hoekse Waard).